TANIE WYCIECZKI MADERA
WYPOCZYNEK I ZWIEDZANIA WYSPA MADERA

WCIECZKI NA MADERZE

W wakacje Madera jest stworzona dla piechurów. Malownicze ścieżki prowadzą po krawędziach klifów, gdzie hulają wiatry, wśród sielskich pól i tajemniczo rozszeptanych lasów, przez mgliste jary i po skalnych perciach nad chmurami. Ale to nie wszystko na tych szlakach przewodnikiem są często bystre strugi źródlanej wody. Wyspa Madera poprzecinana jest siecią wąskich kanałów irygacyjnych, tzw. levad, które z wilgotniejszej, deszczowej północy biegną do leżących na suchym południu plantacji.

W ten sposób da się zawędrować wszędzie na smagany wiatrem płaskowyż Paul da Serra, do doliny Cural das Freiras, w której przed wiekami schroniły się przed piratami zakonnice z Funchal, lub w okolice najwyższego szczytu Pico Ruivo. Zgoła inne wrażenia czekają na położonym najdalej na wschodzie Ponta de Sao Lourenco nagim przylądku, który jak wąż wysuwa w morze długie i poszarpane cielsko. To miejsce na Maderze jest gratką dla geologów. Urwiska z piaskowca przetykane są zwałami czarnego bazaltu, a skalne ostańce, o kształtach ni to zwierząt, ni baśniowych stworów, mienią się różem i czerwienią. Wokół latarni morskiej, wzniesionej na niedostępnej wysepce, krążą rozkrzyczane mewy, a w oddali majaczą Ilhas Desertas, Wyspy Opuszczone to oprócz Porto Santo najbliżsi sąsiedzi Madery, należący do tego samego archipelagu. Zmęczeni upałem turyści mogą zejść do zatoczki obok domu Sardynki i dać nurka do oceanu. Przynajmniej raz trzeba spróbować.

Południe i północ Madery są jak awers i rewers medalu wyspa jest niby ta sama, ale o dwóch obliczach. Nie dlatego, że w okolicach Funchal jest więcej słońca. Mieszka tam jednak większość miejscowych, wszyscy się śpieszą, a komercyjna turystyka rozwija się w najlepsze. Miasteczka na północy zachowały więcej z dawnego charakteru. Na ich ulicach, podczas świąt, nadal układa się dywany z kwiatów. W Sao Jorge przetrwały stare budynki, w Seixal port. Ale już w Santanie tradycyjne, trójkątne domy o krytych strzechą dachach relegowano do skansenu. Za to w nadmorskim Porto Moniz zbudowano ostatnio promenadę, a kąpielisko wśród skał zalano częściowo betonem. Nic w tym złego wczasowicze mają wygodniej, miejscowi są zadowoleni. I tylko nieliczni zauważają, że słynące z romantycznych zachodów słońca nabrzeże upodobniło się do innych kurortów i dziwnie posmutniało. Nowe autostrady, dzięki którym przejazd na drugą stronę wyspy trwa dwie zamiast sześciu godzin, są dla mieszkańców błogosławieństwem. Jednak rybackie osady na wyspie Madera ozdoba niejednej malowniczej panoramy, nikną dziś w cieniu estakad, odcięte od lądu.